Controleer direct je NAT-type

Dit is het openbare IPv4-adres dat tijdens de test is gemeld. Een router of internetprovider kan een privéadres vertalen voordat het verkeer het internet bereikt. Daardoor kunnen meerdere apparaten of abonnees een openbaar adres delen.

Een adres alleen bevestigt geen CGNAT of Double NAT. Een VPN kan ook het openbare adres veranderen dat de test ziet.

Als een poort beschikbaar is, is het getal na de dubbele punt in het IPv4-resultaat een UDP-poort die voor deze browsertest is waargenomen. Bijvoorbeeld: 203.0.113.10:62000 toont een adres en de gemelde poort 62000.

Dit is geen gamepoort, portforwardingregel of bewijs dat een dienst op dat adres bereikbaar is. Toewijzingen kunnen tussen tests of bestemmingen veranderen, vooral bij symmetrische NAT.

Dit beschrijft het IPv4-UDP-gedrag dat op de geteste route is waargenomen. NAT 1 is Full-cone NAT, NAT 2 is Restricted-cone NAT, NAT 3 is Port-restricted-cone NAT en NAT 4 is Symmetrische NAT. Open internet is een apart resultaat voor een route waarop geen NAT is waargenomen.

Dit zijn de labels van NAT Checker voor de categorieën uit RFC 3489. PlayStation, Xbox en andere platforms gebruiken hun eigen labels en tests. Het NAT-type meet geen downloadsnelheid en garandeert niet dat elke game met elke peer kan verbinden. Kies “Zo classificeren we NAT” om de beslislogica te bekijken.

Dit is een globaal IPv6-adres dat je browser tijdens de IPv6-controle heeft doorgegeven. Adressen die alleen lokaal bruikbaar zijn, worden uitgesloten. IPv6-detectie wordt los van de IPv4-NAT-controle uitgevoerd.

Een adres alleen bewijst geen externe connectiviteit. “IPv6 niet gedetecteerd” betekent dat deze test geen globaal IPv6-adres heeft gevonden. Het bewijst niet dat je provider of apparaat geen IPv6 kan ondersteunen.

“Externe connectiviteit bevestigd” betekent dat onze IPv6-testdienst een geslaagde WebRTC/UDP-verbinding op deze route heeft gemeld. Alleen een IPv6-adres vinden is niet voldoende voor dit resultaat.

“Externe connectiviteit kon niet worden bevestigd” betekent dat die route niet succesvol is opgezet. Firewallregels, een VPN, browserbeperkingen of netwerkomstandigheden kunnen de controle beïnvloeden. Normaal browsen via IPv6 kan nog steeds werken omdat dat andere verbindingen en protocollen gebruikt. Een time-out of servicefout betekent dat de controle niet is voltooid.

Geblokkeerd is een resultaat dat de NAT-testserver teruggeeft wanneer deze UDP-testroute niet kan worden opgezet. Het geeft niet aan welk apparaat of welke instelling de fout heeft veroorzaakt.

Een time-out betekent dat er binnen de testperiode geen definitieve classificatie is ontvangen. Een fout of de melding “Service tijdelijk niet beschikbaar” betekent dat de test niet kon worden voltooid. Dit zijn geen bevestigde NAT-1–4-classificaties. Probeer opnieuw en controleer daarna browserbeperkingen, VPN’s en firewallinstellingen voordat je uitgaat van een probleem met je router of provider.

RFC 3489 onderscheidt NAT-types door openbare IP- en poorttoewijzingen te vergelijken en te controleren welke antwoordbronnen dezelfde lokale UDP-socket kunnen bereiken. Het veranderen van de bron van een antwoord en het veranderen van de bestemming van een verzoek testen verschillende gedragingen.

1. Test I: stuur een normaal STUN Binding Request. Het antwoord meldt MAPPED-ADDRESS: het openbare IP-adres en de UDP-poort die de server heeft waargenomen. Vergelijk beide met het adres en de poort van de lokale socket om te bepalen of er vertaling heeft plaatsgevonden.
2. Test II: vraag om een antwoord vanaf een ander IP-adres en een andere poort van de server. Als dat aankomt, kan een externe afzender waarmee de client geen contact heeft gehad de toewijzing bereiken.
3. Test I naar een alternatieve bestemming: stuur vanaf dezelfde lokale socket een normaal verzoek naar het alternatieve serverendpoint uit CHANGED-ADDRESS. Vergelijk het nieuwe openbare IP-adres en de poort met de eerste toewijzing om bestemmingsafhankelijke toewijzing te detecteren.
4. Test III: vraag om een antwoord vanaf het oorspronkelijke IP-adres van de server, maar vanaf een andere poort. Dit onderscheidt een inkomend filter dat alleen naar het IP-adres kijkt van een filter waarbij zowel IP-adres als poort moeten overeenkomen.

Dit zijn de classificatiecontroles van de RFC. Onze browsertest vindt de openbare toewijzing met STUN en gebruikt WebRTC-connectiviteitscontroles met hulp van de server om de bijbehorende gedragscategorie terug te geven.

1. Test I krijgt antwoord en het toegewezen openbare IP-adres of de poort verschilt van het lokale socketendpoint. Er is dus NAT aanwezig.
2. Test II krijgt antwoord vanaf een ander IP-adres en een andere poort van de server, hoewel de client geen verkeer naar die antwoordbron heeft gestuurd.
3. In de beslisboom van RFC 3489 is dit Full-cone NAT, dat we NAT 1 noemen.

Zodra er een UDP-toewijzing bestaat, kunnen andere externe afzenders die bereiken zonder voorafgaand contact. Dit maakt directe peerverbindingen meestal gemakkelijker; het betekent niet dat elke poort open is.

1. Er is NAT aanwezig, maar Test II krijgt geen antwoord vanaf het gewijzigde IP-adres en de gewijzigde poort.
2. Een nieuwe Test I naar de alternatieve bestemming geeft hetzelfde toegewezen openbare IP-adres en dezelfde poort terug als het eerste verzoek. De toewijzing verandert niet bij die bestemming.
3. Test III krijgt antwoord vanaf het oorspronkelijke IP-adres van de server op een andere poort. Eerder contact met dat IP-adres is voldoende; eerder contact met precies de antwoordpoort is niet nodig.

Dit is Restricted-cone NAT, onze NAT 2. Inkomend UDP-verkeer is toegestaan vanaf externe IP-adressen waarmee de client al contact heeft gehad.

1. Er is NAT aanwezig en Test II krijgt geen antwoord vanaf het gewijzigde IP-adres en de gewijzigde poort.
2. Test I naar de alternatieve bestemming geeft hetzelfde toegewezen openbare IP-adres en dezelfde poort terug. Daarmee is bestemmingsafhankelijke toewijzing in deze vergelijking uitgesloten.
3. Ook Test III krijgt geen antwoord wanneer alleen de bronpoort van de server verandert. In het RFC-model moet inkomend verkeer overeenkomen met een IP-adres en poort waarmee de client al contact heeft gehad.

Dit is Port-restricted-cone NAT, onze NAT 3. De toewijzing blijft in de vergelijking gelijk, maar het inkomende filter is strenger dan bij NAT 2.

1. Er is NAT aanwezig en Test II krijgt geen antwoord vanaf het gewijzigde IP-adres en de gewijzigde poort.
2. Herhaal Test I vanaf dezelfde lokale UDP-socket naar het alternatieve serverendpoint.
3. Als het toegewezen openbare IP-adres of de poort verschilt van de eerste toewijzing, identificeert de RFC-beslisboom symmetrische NAT, onze NAT 4.

Een bestemming kan bijvoorbeeld 203.0.113.10:62000 zien en een andere 203.0.113.10:62001. Een gewijzigde poort is genoeg; het openbare IP-adres hoeft niet ook te veranderen. Een endpoint dat via één server is gevonden, kan daarom ongeschikt zijn voor een andere peer. Sommige toepassingen hebben dan mogelijk een relayserver nodig.

Als Test I geen antwoord krijgt, geeft het detectieproces van RFC 3489 UDP Blocked aan. Bij een browsertest kan een mislukte of onvolledige UDP-route ook worden beïnvloed door browserinstellingen, VPN’s, firewalls, de beschikbaarheid van de dienst of pakketverlies. Dit alleen lokaliseert de oorzaak niet.

Als Test I slaagt en zowel het toegewezen IP-adres als de poort overeenkomt met het lokale socketendpoint, wordt geen NAT waargenomen. Als Test II vervolgens slaagt, is het resultaat Open internet (Open Internet). Als Test II op die route zonder NAT mislukt, noemt de RFC dat Symmetric UDP Firewall. Dat is filtering zonder adresvertaling, geen symmetrische NAT, en mag niet worden verward met NAT 4.

Onze resultaatlabels hebben geen aparte categorie voor Symmetric UDP Firewall. Een onvolledige test of servicefout is ook iets anders dan een bevestigde NAT-categorie.

STUN, beschreven in RFC 8489, laat de browser een openbaar adres en een UDP-poort vinden die buiten het lokale netwerk worden waargenomen. ICE, beschreven in RFC 8445, gebruikt connectiviteitscontroles om een route tussen endpoints op te zetten.

RFC 3489 definieert de categorieën Full-cone NAT, Restricted-cone NAT, Port-restricted-cone NAT en Symmetrische NAT, samen met de toewijzings- en antwoordtests die ze onderscheiden. We gebruiken die classificatielogica met onze browser en testservers; IPv6-adresdetectie en externe connectiviteit worden apart gecontroleerd.

Het resultaat beschrijft de UDP-route die deze browser heeft getest. VPN’s, firewalls en browserbeperkingen kunnen het beïnvloeden. Een echt netwerk kan toewijzings- en filtergedrag combineren dat historische NAT-labels niet volledig beschrijven.

De test bevestigt geen CGNAT of Double NAT, controleert niet elke toepassingspoort en garandeert geen NAT-label van een console of elke peerverbinding. Een openbaar IPv6-adres bewijst geen externe UDP-connectiviteit.

RFC 3489 merkt ook op dat herhaling van de detectie met dezelfde lokale socket eerdere NAT-toewijzingen kan hergebruiken en het resultaat kan vertekenen. Een nieuwe detectie gebruikt een nieuw lokaal endpoint of wacht tot de oude toewijzingen zijn verlopen; resultaten beschrijven het netwerk op het moment van die controle.